Түркістан облысының экономикасында ауыл шаруашылығының орны ерекше. Бірақ аграрлық өндірістің тұрақты дамуы су ресурстарына тікелей байланысты.
Жаңа Конституцияның 37-бабында Қазақстан Республикасының азаматтары табиғатты сақтауға және табиғи байлыққа ұқыпты қарауға міндетті екені бекітілген. Сонымен бірге мемлекет адамның өмір сүруі мен денсаулығына қолайлы қоршаған ортаны қорғауды мақсат етеді.
Бұл норма әрбір азамат үшін нені білдіреді?
Ең алдымен, табиғи ресурстарды пайдалану тек экономикалық қажеттілік тұрғысынан емес, оларды сақтау және келешек ұрпаққа жеткізу жауапкершілігі тұрғысынан қаралуы тиіс.
Түркістан облысы үшін бұл мәселенің нақты себебі бар. Өңірде шамамен 575 мың гектар суармалы жер бар. Бұл – Қазақстандағы суармалы егіншіліктің ең ірі аумақтарының бірі.
Сондықтан әрбір текше метр суды тиімді пайдалану ауыл шаруашылығының өнімділігіне тікелей әсер етеді.
Осыған байланысты өңірде тамшылатып суару, жаңбырлатып суару және басқа да су үнемдеу технологияларын енгізу жұмыстары жүргізілуде.
Меніңше, Түркістанның аграрлық секторындағы негізгі міндеттердің бірі – «көбірек су пайдалану арқылы көбірек өнім алу» моделінен «суды тиімді пайдалану арқылы жоғары өнім алу» моделіне көшу.
Бұл жерде технологияның маңызы зор. Су үнемдеу жүйелері суды ысырап етуді азайтып қана қоймай, шаруаның шығынын төмендетіп, өнімділікті арттыруға мүмкіндік береді.
Ал азаматтың табиғи байлыққа ұқыпты қарауы жөніндегі Конституциялық міндет осы процестің қоғамдық жауапкершілік негізін қалыптастырады.
Түркістанның ауыл шаруашылығы үшін су – жай ғана ресурс емес. Ол мыңдаған шаруашылықтың табысына, азық-түлік өндірісіне және ауыл тұрғындарының әл-ауқатына әсер ететін стратегиялық фактор.
Суды бүгін тиімді пайдалану – Түркістанның ертеңгі ауыл шаруашылығының тұрақтылығын қамтамасыз ету.
